از شاعران و مرثیه سرایان بزرگ عاشورایی در عصر قاجار است که در منطقه دودانگۀ شهر ساری می زیست و واقعۀ کربلا را بر پایۀ اسناد معتبر تاریخی به نظم درآورده است. بخش نخست دیوان شعر او (مَقتَل منظوم) در قالب ترکیب بند سروده شده است که حدود4200 بیت دارد. بخش دوم نزدیک به سه هزار بیت است که در قالب های گوناگون به  بیان مفهوم ادبیات عاشورایی پرداخته است. شعر«یادحسین » گزینشی از قصیده ای بلند و شکوهمند است که از طولانی ترین قصاید استوار عاشورایی به شمار می آید. هنر شاعری فدایی در تصویر آفرینی های بدیع است.کلیات سروده های وی با عنوان« سوگنامۀ عاشورایی» یا « مقتل منظوم فدایی» اوّلین بار در سال 1388 به چاپ رسیده است.